همه گیری جهانی فرصت های ویژه ای را برای افراط گرایان و تروریست ها فراهم آورده تا خود را بسیج نموده و به عنوان بازیگران قدرتمندتر در چشم انداز امنیتی احیاء شوند. درحالی که خطرات بیماری و اختلالات در جامعه مانع برخی از فعالیت های آن ها می شود، اما به عنوان یک دشمن نامتقارن، تروریست ها تمایل دارند با شرایط غیرپایدار سازگار شده تا از بلاتکلیفی برای پیشبرد اهداف خود استفاده نمایند. حال این سؤال مهم مطرح می شود که گروه های تروریستی چگونه می توانند از شرایط اضطراری داخلی یا بین المللی در پیشبرد اهداف خود استفاده کنند؟ در پژوهش حاضر که مبتنی بر شیوه توصیفی-تحلیلی همراه با استدلال قیاسی در این حوزه و نگاهی به اقدامات افراط گرایانه تروریست ها تدوین شده است، تصویری مقدماتی از چگونگی تأثیر کووید-19 بر وضعیت تروریسم معاصر را ترسیم نموده و ده روش مختلف که همه گیری می تواند بر دورنمای تروریسم در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت تأثیر بگذارد را معرفی می نماید و نتایجی که از آن برآمده است اشاره دارد که تروریست ها با پرداختن به فعالیت های اجتماعی و حتی تجدیدنظر در مورد بیوتروریسم، در جهت افزایش حساسیت به افراط گرایی و بالا بردن میزان تحریک نگرش های ضددولتی عمل نموده اند. همچنین مشخص گردیدکه بیماری های فراگیر به تقویت عملکرد تروریست ها کمک نموده و علاوه بر تضعیف واکنش های دولتی نسبت به تقویت بسترهای امنیتی، با ایجاد گروهک های موازی و مردمی اهداف مخرب خود را سازماندهی نموده و از بستر تضعیف شده دولت ها در جهت گسترش اهداف مخرب خود بهره می برند.

زمینه وهدف: هدف این پژوهش بررسی مسئولیت مدنی دردوران اپیدمی بیماری های فراگیرمی باشد، دولت ها با توجه به توانایی ها و اختیاراتی که دارند می توانند از شیوع بیشتر بیماریهای واگیردار پیشگیری کنند افرادی که کوتاهی کنندو باعث بیماری دیگری شوند می بایست ضررهای مادی یا معنوی بوجودآمده راهراندازه که باشدجبران کنند. روش بررسی: پژوهش حاضربصورت توصیفی تحلیلی وکتابخانه ای انجام شده است، سوال اصلی پژوهش این است که چه اشخاص حقیقی یاحقوقی درقبال خسارت های بیماری های فراگیر مسئولیت دارند؟ یافته ها: آنچه ازمتون دینی وحقوقی استخراج شده است نشان می دهداگردولت یامردم دروظائفشان نسبت به جلوگیری ومهار بیماری های واگیردارکوتاهی کنندمسئول بوده بایدازعهده ی خسارات واردشده برآیند، این خسارات می تواندقصاص نفس باشداگربصورت عمدباشد، یادیه باشداگرغیرعمدباشد، این پژوهش به مسایلی که ازطرف انتفال دهندگان ویروس های سرایت کننده به دیگران، پرداخته که متوجه انتقال دهندگان بیماران مسری می شود، شامل افرادی می شودکه از بیماری خود خبردارند، و اگر شخصی ازبیماریش خبر نداشته باشد، و باعث سرایت بیماری واگیر دار شود با تسبیب می توان آن را ثابت کرد. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد مردم ودولت وظیفه دارندازبیماری های فراگیرجلوگیری کنند، این روکسانی که مبتلا به ویروس خاصی هستند، باید مواظبت کنندکه این ویروس رابه دیگران منتقل نکنند، اگربطورعمد آنراانتقال دهند مجازات شده وباید ازعهده خسارات برآیند واگرسهوی باشدبایدخسارات مالی واردشده راجبران کنند. مستندات قانونی فراوانی برای اثبات تکلیف دولت باتوجه به اینکه چکیده بایدکوتاه باشدمستندات درمتن مقاله آمده است، در مقابل بیماری های واگیر در قوانین و مقررات داخلی و بین المللی وجود دارد که با تکیه بر آنها و مبانی حقوقی، باید بررسی شود. کلمات کلیدی: خسارت، ضمانت اجرا.، دولت، مردم، بیماری های واگیر دار

خانه، اولین و مهم ترین زیستگاه آدمی است. مکانی که همواره در طول بحران های بسیاری همچون حوادث طبیعی سرپناه انسان ها بوده است. شیوع بیماری های همه گیر نیز نمونه ای از این بحران هاست. بحرانی که افراد را وادار می کند برای حفظ جان خود به امن ترین مکان، یعنی خانه-های خود پناه برند. آخرین و جدیدترین بیماری همه گیر، بیماری کووید-19 است که باعث قرنطینه خانگی برای حفظ سلامتی شده است. اکنون تقریباً تمامی کشورهای جهان درگیر بیماری جدید کووید-19 هستند و طبق گزارشات منتشر شده از سازمان بهداشت جهانی، از مهم ترین اقدامات پیشگیری از ابتلا به این بیماری می توان به «در خانه ماندن» و «فاصله گذاری اجتماعی» اشاره کرد؛ به طوری که در خانه ماندن تبدیل به یک چالش بزرگ جهانی شده است.

سابقه و هدف: بیماری جدید کرونا ویروس، کووید-19 که ناشی از سندرم حاد شدید تنفسی کرونا ویروس-2 (2-CoV-SARS) می باشد، به یک بیماری همه گیر تبدیل شده است و سبب مرگ بسیاری از مردم جهان شده و رکود اقتصادی شدید در دنیا و فشار قابل توجهی بر ساختارهای بهداشتی کشورهای جهان تحمیل نموده است. این مقاله امکان استفاده از عصاره ی گیاهان دارویی غنی از مواد شیمیایی (نظیر ترکیبات زیست فعال چای سبز) و مکمل ویتامین D به صورت نانودرون پوشانی شده در ساختار کیتوزوم، که دارای فعالیت های ایمنی و ضدویروسی اثبات شده هستند را، مورد بررسی قرار می دهد. قابل ذکر است که این ترکیبات در توسعه غذاهای عملگرای جدید (نظیر نوشیدنی فراسودمند) نقش داشته و از جهت کاهش خطر ابتلا به 2-CoV-SARS با تقویت سیستم ایمنی بدن مورد استفاده قرار گیرند. به علاوه، استفاده از این ترکیبات، می تواند مکمل اقدامات درمانی انجام شده علیه این بیماری باشند. . نتایج: کرونا ویروس بیشتر سیستم تنفسی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد و علائم خفیفی مانند تب، سرفه خشک حتی تا عوارض شدید تهدیدکننده زندگی مانند ذات الریه، سندرم پریشانی حاد تنفسی که در نهایت منجر به مرگ می شود را ایجاد می کند. نتیجه گیری: مواد غذایی عملگرای نوآورانه غنی سازی شده با گیاهان دارویی و مکمل های ویتامینی، نویدبخش بهبود سلامت عمومی بوده و به عموم مردم در برابر عفونت های ویروسی مانند کووید-19 کمک شایانی می کنند.

سیاحان اروپایی در گزارش های خود از گیلان عصر قاجار علاوه بر اشاره به مصیبت های متعدد اجتماعی، به مساله ی بهداشت و بیماری های مهلک و اثرگذار بر زندگی مردم این پهنه نظیر تب شالیزار، مالاریا، وبا و طاعون نیز پرداخته اند. از منظر این سیاحان، شرایط آب و هوایی، موقعیت جغرافیایی، معیشت و برخی عادات و رفتارهای معیشتی و اجتماعی مردم این سرزمین با شیوع و فراگیری این بیماری ها رابطه ای مستقیم داشته است. همه گیری بیماری های مالاریا و وبا و طاعون بر گسترش فقر، نارضایتی عمومی و ترکیب جمعیتی این ایالت در عصر قاجار بسیار اثرگذار بوده است. نگارندگان در پی پاسخ به این پرسش اند که از دیدگاه جهانگردان و بازدیدکنندگان خارجی چه عواملی موجب گسترش بیماری های همه گیر در گیلان عصر قاجار بوده است؟ و پیامدهای ناشی از بیماری های فراگیر بر اوضاع انسانی و اقتصادی گیلان تا چه میزان بوده است؟ یافته های تحقیق نشان می دهد وفور رودها، مرداب ها، فرهنگ خوراک و برخی عوامل طبیعی دیگر در اقلیم گیلان موجب می شد تا برخی بیماری های عفونی نظیر مالاریا و تب شالیزار در این ولایت بسیار بیشتر از سایر نقاط ایران باشد. علاوه بر مالاریا، برخی بیماری های اپیدمی نظیر وبا و طاعون نقشی موثر بر اقتصاد و جمعیت گیلان داشت. با توجه به گزارش های محدود و پراکنده ی جهانگردان به نظر می رسد، علاوه بر عامل جغرافیا در شیوع این بیماری ها، شیوه های زندگی مردم و بی توجهی حکومت به مساله ی بهداشت و رفاه عمومی نیز در گسترش و همه گیری این بیماری ها اثرگذار بوده است. ورشکستگی اقتصادی و اجتماعی و ناکارآمدی حکومت در حمایت از مردم در جنبش های اجتماعی گیلان نظیر مشروطیت و جنگل، چهره ی خود را آشکار ساخت. روش پژوهش در مطالعه ی حاضر با استفاده از روش تاریخی و به شیوه ی مطالعات توصیفی تحلیلی بوده است.

مقدمه: اختلال اضطراب فراگیر و اضطراب بیماری ، دو اختلال نسبتاً شایعی است که علی رغم قرار گیری آنها در دو طبقة مجزای تشخیصی دارای شباهت های زیادی در علائم روانشناختی هستند. این مطالعه با هدف مقایسة این دو اختلال در مشخصه های تحمل پریشانی، واکنش پذیری هیجانی و حساسیت اضطرابی صورت گرفت.روش: پژوهش حاضر یک مطالعة مورد - شاهدی بود. نمونة مطالعه شامل 36 فرد مبتلا به اضطراب فراگیر، 36 فرد مبتلا به اضطراب بیماری و 36 فرد عادی بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامة حساسیت اضطرابی، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس واکنش پذیری هیجانی استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-19 و با آزمون تحلیل واریانس صورت گرفت.نتایج: نتایج نشان داد، افراد دارای اضطراب فراگیر و اضطراب بیماری حساسیت اضطرابی بیشتر و تحمل پریشانی کمتری را نسبت به افراد بهنجار دارند (05/0>P). در حالی که در میزان واکنش پذیری با افراد بهنجار تفاوتی نداشتند (54/0=F، 58/0=P). همچنین، نتایج نشان داد که در میزان تحمل پریشانی بین دو گروه دارای اضطراب فراگیر و اضطراب سلامت تفاوتی وجود ندارد (06/0=P)؛ ولی افراد دارای اضطراب فراگیر، حساسیت اضطرابی بیشتری را در مقایسه با افراد دارای اضطراب بیماری گزارش دادند (05/0>P).بحث و نتیجه گیری: گرچه حساسیت جسمانی در اختلال اضطراب فراگیر نقش برجسته تری دارد؛ ولی به طور کلی به نظر می رسد تحمل پریشانی و حساسیت اضطرابی، مشخصه های مشترک و فراتشخیصی در اختلالات روانشناختی از جمله اختلال اضطراب فراگیر و اضطراب بیماری باشند.

زمینه و هدف: طرحواره درمانی یکی از درمان های موج سوم است که کاربرد گسترده ای در درمان اختلالات اضطرابی دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر طرحواره های ناسازگار اولیه و ادراک بیماری در بیماران با اختلال اضطراب فراگیر شهر تبریز در سال 1401 انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود که با استفاده از طرح پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه بیمارانی بود که در سال 1401 با تشخیص اختلال اضطراب فراگیر به کلینیک های روان پزشکی شهر تبریز مراجعه کرده بودند. از بین آنها تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفر برای هر گروه) جایگزین شدند. بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، پرسشنامه های طرحواره های ناسازگار اولیه و ادراک بیماری را به عنوان پیش آزمون تکمیل کردند و درمان مبتنی بر طرحواره درمانی طی یک دوره 12 جلسه‍ا‍‍ی (هفته ای یک جلسه) روی گروه آزمایش اجرا شد. همچنین پس آزمون، دو هفته بعد از اتمام مداخله اعمال شد. داده های گردآوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کواریانس چند متغیری) در نرم‍افزارSPSS-23 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین نمرات متغیرهای پژوهش در حوزه های بریدگی و طرد به ترتیب در پیش آزمون و پس آزمون، 43/14 و 36/40، خودگردانی 35/01 و 31/01 محدودیت 39/32 و 32/12، دیگرجهت مندی 37/53 و 29/73، گوش بزنگی 47/93 و 39/86 و در ادراک بیماری 54/93 و 47/86 بود. براساس یافته ها، طرحواره درمانی بر کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه و ادراک بیماری در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، مؤثر بوده است (0/01>p). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که طرحواره درمانی باعث کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه و ادراک بیماری در بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر می شود. لذا، پیشنهاد می شود در مراکز روانپزشکی و روانشناسی از این روش برای درمان بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر استفاده شود.

زمینه و هدف: همپوشی نشانه شناختی اختلال اضطراب بیماری با اختلال های وسواس و اضطراب فراگیر توجه پژوهشگران را به فرایندهای شناختی مشترک میان آن ها جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اختلال اضطراب بیماری با اختلال وسواس و اختلال اضطراب فراگیر در سازه های فراتشخیصی شناختی بود. روش بررسی: روش پژوهش حاضر علی مقایسه ای بود. جامعه آماری این مطالعه را تمامی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر تشکیل دادند که در سال 1398 به درمانگاه های دو بیمارستان حافظ و ابن سینا در شهر شیراز مراجعه کردند. نمونه پژوهش را پانزده بیمار مبتلا به اضطراب بیماری، پانزده بیمار مبتلا به وسواس و پانزده بیمار مبتلا به اضطراب فراگیر تشکیل دادند که به شیوه غیرتصادفی و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه کمال گرایی (هیل و همکاران، 2004)، مقیاس نگرش مسیولیت پذیری (سالکووسکیس و همکاران، 2002)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (فریستون و همکاران، 1994) و پرسش نامه تجدیدنظرشده حساسیت اضطرابی (تیلور و کاکس، 1998) بود. داده ها با آزمون های تحلیل واریانس تک متغیره، خی دو، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی LSD در سطح معناداری 0٫, 05 در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین سه گروه اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر، از نظر سازه های عدم تحمل ابهام (0٫, 757=p)، کمال گرایی (0٫, 835=p) و مسیولیت پذیری (0٫, 616=p) تفاوت معناداری وجود نداشت؛ اما تفاوت در حساسیت اضطرابی میان سه گروه معنادار بود (0٫, 001>p). همچنین در آزمون تعقیبی میانگین حساسیت اضطرابی در گروه اضطراب بیماری به طور معناداری بیشتر از دو گروه دیگر بود (0٫, 001>p). نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش، سازه های کمال گرایی، مسیولیت پذیری و عدم تحمل ابهام از سازه های شناختی مشترک در اختلال اضطراب بیماری، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال اضطراب فراگیر است؛ باوجوداین، افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری به طور درخورتوجهی از حساسیت اضطرابی بیشتری رنج می برند.